Guest Programme: Media City: This Is Then Now And Here

24 March, 2012 - 11:00
KASKCINEMA
Canadian Films from the Collection of the CFMdC (1967–1979) Samengesteld door / Curated by oona Mosna and Jeremy Rigsby

De “Canadese sensibiliteit”, aldus literatuurcriticus Northrop Frye, is minder begaan met de vraag “Wie ben ik?” dan met het raadsel “Waar is hier?”1. Frye was in geen geval geïnteresseerd in of zich ook maar bwust van de praktijk van de structureel/materialistische filmmakers2 die in de jaren 1970 hun opgang maakten. Maar dit was een domein waarin Canadese kunstenaars op internationale schaal een belangrijke bijdrage hebben geleverd – het blijft een van de weinige disciplines waarin ze zo zichtbaar zijn geweest. Mogelijks werd die zichtbaarheid ingegeven door een bepaald kenmerk van de materialistische film die de Canadezen, volgens Frye, makkelijk konden aanleveren: een creatieve verbeelding gericht op het problematiseren van de eigen omgeving. Volgens Frye wees de Canadese fascinatie voor plaats op een zekere emotionele en formele onvolwassenheid van de Canadese letteren, wat verklaarde waarom hun belang voor de psychologische en existentiële grootheden van de wereldliteratuur beperkt was gebleven. Maar deze “onpersoonlijke” positie wordt gevaloriseerd door de materialistische filmtheorie en diens poging om cinema te ontdoen van zijn fictieve conventies en spectaculaire passiviteit: verwerping van illusoire, narratieve scenario’s en de identificatie van het publiek met het object. Terugkijkend kan de vraag gesteld worden in hoeverre de Canadese cinema van de jaren 1970 echt conformeerde aan de meest “rigoureuze” eisen van het materialistische project. Enkele van de films in dit programma neigen eerder naar andere interpretaties, met een nadruk op het sociale, sensuele en persoonlijke aspect van de afgebeelde ruimte. Het is niettemin waardevol om het tijdperk en zijn films te herbevragen in het licht van het overheersende disours van de tijd, niet enkel om te wijzen op het belang en de invloed van de Canadezen in die periode in de filmgeschiedenis, maar ook op de voortdurende relevantie van materialistische praktijken in hedendaagse cinema.

(1) Northrop Frye, The Bush Garden: Essays on the Canadian Imagination, 1971

(2) Met “structureel/materialistisch” wijzen we op de filmcul- tuur die vooral gecultiveerd werd door de London Filmmaker’s Co-op (1966–1999). 

Standard Time

Michael Snow
,
CA
,
1967
,
16mm
,
colour
,
8'

“Standard Time was het tweede werk dat het vocabulair van de camerabeweging verkende, gebruik makende van horizontale en vertikale zwenkingen van een statief. Op de klankband wordt de radio gebruikt als muzikaal instrument. Ik ‘bespeelde’ het met behulp van de volume- en kanaalknoppen, bas en treble. De klank imiteert in zekere zin de visuele bewegingen van de film.” (MS) 

Canadian Pacific

David Rimmer
,
CA
,
1975
,
16mm
,
colour
,
9'

“De haven van Vancouver, met zijn treinsporen, bergen en voorbijvarende schepen, wordt een landschap van vloeiende transformatie, terwijl drie wintermaanden worden gecompresseerd in tien minuten. Wat me interesseerde aan het shot waren de horizontalen – treinsporen, het water, de bergen, de hemel – en de manier waarop die elementen zouden veranderen.” (DR) 

Opus 40

Barbara Sternberg
,
CA
,
1979
,
16mm
,
colour
,
14'

Opus 40gaat over herhaling: in werken en leven, door vermenigvuldiging en serie, voor patronen en ritmes, in orde en onthulling. Het is gefilmd in de Enterprise Foundry, Sackville, New Brunswick. Er zijn fragmenten te horen uit Gertrude Stein’sThe Making of Americans. 

Interieur Interiors (to A.K.)

Vincent Grenier
,
CA
,
1978
,
16mm
,
b&w
,
15'

“Interieur Interiors (To A.K.) creëert een cinematografische ruimte die afgescheiden blijft van representatie, ontkoppeld van het profilmische maar toch nog geldend als een illusie van ruimtelijkheid. Het is een film die weifelt tussen de voorstelling van de onderbroken projectiestraal als een beeld.. en diens voorstelling als een non-beeld, als een belichting van het oppervlak waarop het valt. De kloof tussen deze uitersten wordt door Grenier’s film aangegeven als de rauwe data van cinema, de interval waarin de structurele aspecten van het medium’s afbeelding van ruimte worden onthuld.” (Grahame Weinbren and Christine Noll Brinkmann) 

Trapline

Ellie Epp
,
CA
,
1976
,
16mm
,
colour
,
18'

“Tal van filmmakers verkennen ruimte en landschap met film. [...] Ellie Epp’s Trapline is in al zijn gekoeldheid de mooiste van al: een sequentie van geometrisch georganiseerde shots, gefilmd in de publieke baden van Silchester Road in Londen, levendig met afwisselingen, rimpelingen en reflecties van licht, binnen de continue, weerkaatsende klankruimte van het gebouw.” (Tony Reif) 

Time's Wake (Once Removed)

Vincent Grenier
,
CA
,
1978
,
16mm
,
colour
,
14'

“Ooit beschreven als ‘een collectie van uitzichten op een persoonlijk verleden’. Time’s Wake (Once Removed) maakt gebruik van materiaal van een vroegere versie, die was gebaseerd op materiaal dat ik jarenlang had verzameld tijdens mijn verblijven in mijn ouders huis in L’Ile d’Orleans, Quebec. Het bestaat uit home movies en andere soorten beelden. In deze film is de camera in de eerste persoon, als uitbreiding van de werkelijkheid in home movies, een levende, participerende entiteit. De film representeert een fraai maar afstandelijk artefact, een vreemde contradictie tussen levendigheid en verstardheid.” (VG)