Hoe gedraag je je vlak voordat je in slaap valt en je hebt iemand nodig die je vastpakt?

“Sonia travaille, Je reste au lit.”

In een oefening van ironisch zelfbewustzijn probeert Chantal Akerman om te gaan met haar neiging tot uitstelgedrag en luiheid door een film te maken over luiheid zelf. Het werk maakt deel uit van een collectief project waarin zeven vrouwen elk een korte film maken over een van de doodzonden. Terwijl haar geliefde Sonia aan het werk is, vervalt Akerman in haar gebruikelijke uitstel­gedrag — dat ze vervolgens probeert tegen te gaan door het tot onderwerp van deze film te maken.

Butterfly as verb, Butterfly as birth control, Butterfly as precarious achievement, Butterfly as speed, Butterfly as sleeping dram, and someone to love in 157 years.

De migratie van monarchvlinders en een teruggevonden correspondentie op cassettebandjes vormen een storm die raakt aan moederschap, verlies, verwachting, zorg en nalatenschap.

In deze film uit de Bestiaire-trilogie — een reeks korte films over dieren — krijgt Markers geliefde kat, Guillaume-en- Egypte, zijn ‘meest bejubelde’ rol. Marker herinnert zich: “Hij was dol op Ravel (elke kat is dat), maar hij had vooral een crush op Mompou. Die dag (een mooie zonnige dag, weet ik nog) legde ik Volume I van de complete Mompou by Mompou in de cd-speler om hem een plezier te doen...”

Voor haar 27e verjaardag maakte Steele dit werk, waarin ze haar levenstocht doorheen de tijd beschrijft. In de video kleedt ze zich uit, waarna ze elk litteken op haar lichaam onthult, aanraakt, telt, dateert en het verhaal ervan vertelt.

In een kleine binnenruimte waar lichamen voortdurend hunkeren naar slaap, zoekt de filmmaker in haar geliefde Henry iets zachts en teders om te bewonen; een beetje vacht om zich in terug te trekken. Tussen lakens en sproeten ontstaat een liefdesverklaring — een broze collage die sporen trekt tussen intimiteit, kwetsbaarheid en warmte. Een ode aan onze gevangen huisdieren, en aan de intieme oorden waarin we leren leven en rusten.