In a.m./p.m. tast de camera met een oneindig trage, gestage beweging foto's van gebouwen af. De grootstedelijke landschappen worden begeleid door een vrouwenstem. Zij spreekt over zichzelf en de wereld, over beelden van vandaag, over een reis. Haar monoloog is een gefictionaliseerde verwerking van de indrukken die Asselberghs opdeed tijdens een verblijf in Palestina. In de film heeft hij gekozen voor een absoluut minimale audiovisuele aanpak. De afstand die Asselberghs schept door een nuchtere vrouwenstem te gebruiken in plaats van zijn eigen stem zorgt samen met zijn afwijzing van documentair materiaal voor een complexe benadering van zijn gevoelens en ideeën rondom het Israëlisch-Palestijns conflict.
+++++
In a.m./p.m., the camera slowly and systematically scans photos of buildings. We hear a woman's voice accompanying the images of cosmopolitan cityscapes. She recounts her story and that of the world; about the images of today, about her journey. Her monologue is a fictionalised version of the impressions that Asselberghs picked up during his trip to Palestine. He consciously chose for an absolutely minimalist audiovisual approach. The fact that he creates a detached view by using a female voice instead of his own, coupled with deviating from a run-of-the-mill docu- mentary style, produces a complex approach to his ideas and feelings on the Israeli/Palestinian conflict.
