Ariana vertelt het verhaal van een filmploeg die de Pandjsher Vallei in Afghanistan gaat bezoeken. Die plaats werd in de klassieke Perzische poëzie omschreven als een paradijselijke tuin en was door het ondoordringbare karakter van de vallei en het vruchtbare landschap afgezonderd van de rest van het land. Daardoor werd de plek een voedingsbodem voor onafhankelijkheid en verzet. Hugonniers film reflecteert over hoe de eigenschappen van een landschap helpen om haar geschiedenis te bepalen. Wanneer de film crew er niet in slaagt om de vallei te filmen vanuit de omliggende Hindu Kush bergen, wordt Ariana het verhaal van een mislukt project. Het doet ons nadenken over het ‘panorama’ als strategisch overzicht, als een cinematografische camerabeweging, en over zijn oorsprong als massa-entertainment in het pre-cinema tijdperk.
