Een collectief gedicht over het branden van thuislanden, over het vuur en de rook van gewapende conflicten; die ‘vluchtelingen’ van mensen maken. Een poëtisch gesprek met vijf verschillende vrouwen over het verlaten van waar ze vandaan komen, over het vertrekken en (nooit meer echt) aankomen. Een ode aan de ontheemde vrouw. Lisette Ma Neza is een dichteres met een camera. Haar artistieke praktijk is een constante poging om zichzelf en anderen te vertalen. Ze onderzoekt het leven en de gevoelens van ontheemden, overlevers van het grote geweld, van Afrikanen in Europa, van diaspora’s... van vrouwen. Dit onderzoek mondt uit in poëtische essays, woordkunst, film en theater. Op 21 maart 2024 start ze als eerste ‘Public poet Brussels — Brussels stadsdichter — Poètesse de Bruxelles’.
“With Branden, I developed a new method; to interview people with stories that can be too difficult to tell. The poetic method of holding dialogues would allow us to address these experiences nonetheless. I formulated my questions during the interviews so that there would be a rhythm, and so that metaphors would emerge in the interviewees’ sentences. That’s how this poem came about.”
