Marché Salomon portretteert twee vleesverkopers, een jonge man en vrouw, die een praatje maken op Marché Solomon, een drukke markt in Port-au-Prince. Midden in deze bedrijvige omgeving gaat het onsentimentele gesprek van de twee over de mystieke eigenschappen van alledaagse producten die verkocht worden op de markt. Ze vragen zich af of het goddelijke elk soort object kan bewonen – in bulk geproduceerde flessen, toxische rivieren, onthoofde geiten. Hun mijmeringen brengen het kosmische en het wereldlijke samen met het werk van het slachten van een geit en de figuren van de markt vormen existentiële metaforen voor het universum, tijdreizen, geesten en de dood. De jonge man observeert: “The meat sellers, they are the sun, each time they cut a piece of meat, energy flies around the universe. With all of the flies, the women, all of the vegetables, they are the planets.” Je kan de film misschien begrijpen als een reeks open vragen: welke dingen en plaatsen beschouwen we als heilig? Wie bepaalt ons begrip van het universum? Zou het mogelijk zijn om de schijnbaar onbereikbare afstand van de kosmos in de banaliteit van het alledaagse leven bloot te leggen? Zoals in haar ander werk, vermengt Beatriz Santiago Muñoz in Marché Salomon naadloos het documentaire en het filmische en drukt zo de diepe spanning uit die bestaat tussen de gemythologiseerde geschiedenis van een gekoloniseerd land en het ogenschijnlijk onschadelijke verstrijken van de tijd in het heden, wat leidt tot een beklijvende ongemakkelijkheid.
Haitian Kréyol spoken, English subtitles
