Mani Kaul kreeg van het Festival of India van 1985 de opdracht om een film te maken over de kunst van het pottenbakken in India. Hij trok samen met zijn twintigkoppige crew met een toeristenbus rond in Noord-India om te kijken naar de levens en verlangens van oude gemeenschappen van pottenbakkers. Museumcuratoren klaagden dat Mani Kaul geen halt had gehouden bij hen om de voortreffelijke exemplaren van de ene of andere soort aardewerk te filmen, maar Kaul was niet geïnteresseerd in een catalogus van mooie voorwerpen. Hij wilde eerder de mythes en geestesgesteldheden ontdekken van waaruit deze potten gemaakt waren en deze via zijn eigen modellering van het filmmedium weergeven. “Ik wilde,” zo zegt Mani Kaul, “de angsten van de pottenbakker leren kennen via mijn eigen angsten als filmmaker.” (Satti Khanna)
Hindi with English subtitles
