“A film-poem of an ecology of signs that speaks of colonial history repeating itself. Subalterns become masters, antiques become reproducible dinner sets, exotic birds become luxury currency, exploration becomes extreme-sport-tourism, monuments become geodata. A spherical voyage eastwards and westwards marking cycles of expansion in a struggle to find one’s place, one’s sitting around a table.” (Ana Vaz)
Filmend in Lissabon, stelt Vaz ons een soort omgekeerde etnografie voor: “Ik wilde de omgekeerde reis verbeelden: van het Amerikaanse continent naar de kust van Europa, van Brazilië naar de haven van ons historisch, koloniaal-administratief centrum, Lissabon — een verslinding van onze Europese wortels, een ritueel van verslinden.” ‘Wie eet wie’ en ‘wie voedt wie’ zijn hier twee van de onderliggende vragen.
Portuguese spoken, English subtitles
