At Uluru is het resultaat van de eerste reis die de Cantrills maakten naar Centraal-Australië in 1977. De film evoceert hun gevoel van ontzag wanneer ze geconfronteerd worden met de monumentale structuur van Uluru, die zowel statisch als voortdurend in verandering is door de wisselwerking van licht en vorm. Voor de Cantrills ontsnapt de rots enerzijds aan elke filmische documentatie, maar biedt ze tegelijkertijd krachtige metaforen en suggesties voor hun praktijk. Onaangetast en grootser dan enige artistieke pogingen om hem te ‘capteren’, biedt de enigmatische monoliet de filmmakers de mogelijkheid om een mysterieuze, creatieve synthese tussen inhoud en vorm, landvorm en filmvorm te verkennen.
— At Uluru wordt zeer zelden vertoond en is enkel te zien via filmprints, in tegenstelling tot The Second Journey (To Uluru) (1981), waarin de filmmakers de plek opnieuw bezoeken. —
“We are interested in a continuing dialogue between content and form. We also see this synthesis of landscape and film form as bringing together our attitudes as citizens to the conservation of land, forests and seashore, and to Indigenous land rights. We have no difficulty in sharing the Indigenous belief that the landscape is the repository of the spiritual life of this continent.” (Arthur and Corinne Cantrill, 1982)
