FILM

De eerste film van Arthur Lipsett werd in 1962 genomineerd voor een Oscar in de categorie Best Live Action Short. Zoals al zijn films ontwricht Very Nice, Very Nice de representatieve waarde die wordt toegekend aan documentair beeld en documentaire klank en doorbreekt het de esthetische codes van waarheid en betrouwbaarheid van dit filmgenre. Het resultaat is een sardonische herlezing van het consumentisme, de massamedia en de populaire cultuur in de jaren 1950. Very Nice, Very Nice is doorspekt met beelden van de vreselijke en dikwijls over het hoofd geziene schade toegebracht door zowel de oorlog als de technologische vooruitgang, beelden die ervoor zorgen dat de film nog steeds rake klappen toedient.