Een impressionistisch portret van een afgelegen plek in een overweldigend landschap waar een familie het echte leven leeft in al zijn ruige facetten. Het geheel is gefilmd in grofkorrelig 16mm zwart-wit cinemascope en met de hand ontwikkeld. Deze pure filmervaring versterkt het idee van de andere werkelijkheid.
Bizarre en openhartige biopic over een voormalige patiënt van de radicale psycholoog R.D. Laing die nu een kluizenaarsleven leidt op de Schotse Hooglanden. De film legt zowel het omliggende landschap vast als de hoofdfiguur. De beelden worden begeleid door suggestieve veldopnamen van Lee Patterson.
De gruwel en luister van het laatste restje Noord-Europese oerbos roept een geschiedenis op van jagen, vluchten en ontmoetingen met wonderlijke wezens. Degene die de wetten van de natuur kent, komt tijdens zijn ontdekkingsreizen door het bos op wonderbaarlijke plaatsen. Wie er niet thuishoort raakt hopeloos verdwaald.
In de beroemde New Yorkse gevangenis Attica vond in 1971 een opstand plaats die uitmondde in een bloedige confrontatie tussen gevangenen en politie. Op basis van die gebeurtenis componeerde Frederic Rzewski in 1972 Attica.
De canonstructuur van de muziek, die ruimte laat voor improvisatie, wordt weerspiegeld in Rzweski’s opbouw van het libretto. De zanger voegt telkens één woord toe uit de zin “Attica – is – in – front – of – me” (van “Attica” via “Attica is” tot uiteindelijk de volledige zin) en laat vervolgens telkens één woord weg, tot enkel het openingswoord resteert. Deze woorden werden uitgesproken door Richard S. Clark, een deelnemer aan de opstand, bij zijn vrijlating uit de gevangenis, of meer precies, toen hem de vraag werd gesteld hoe het voelde om de gevangenis achter zich te laten.
De Boers film, gedraaid op 16mm zwart-wit, bestaat uit één lange, trage, 360° pan-beweging die begint bij de vier musici, dan de rest van de ruimte filmt om uiteindelijk terug uit te komen bij het openingsbeeld. Halverwege de compositie, als de canonieke muzikale structuur vordert tot het punt waar de hele zin “Attica – is – in – front – of – me” wordt uitgesproken, rust de camera kort op een beeld van de muzikanten dat hetzelfde lijkt als het openingsshot, maar in feite de reflectie is in een spiegel die recht tegenover de musici staat. Cinematografische, muzikale, poëtische en sociale structuren weerspiegelen elkaar.
Gevonden blikken die klinken en terugkeren om opnieuw te kijken, een koorintermezzo in de lopende Biscuits/Biscotts-serie.
In Drum Room treedt muziek in dialoog met architectuur. Miranda Pennel observeert het samenspel van beginnende rockmuzikanten in een muziekschool, maar toont hen ook individueel. De creatie van een eigen smoel wordt onderstreept op de geluidsband.
Een Belgische karaokebar gevuld met weemoedige, nostalgische en euforische Aziatische mannen. Iedere maandagavond is het hun avond: dan kruipen ze fier op het podium en zingen ze in hun moedertaal, al dan niet met hun gedachten bij hun familieleden en vrienden in hun geboorteland.
---
A Belgian karaoke bar full of melancholic, nostalgic en euphoric Asian men. Monday night is their night. That’s when they proudly get up on stage and sing in their mother tongue.
Een rouwbetoon aan gevierd avant-gardefilmmaker Mark LaPore gemaakt met Grand Theft Auto.
---
A lament for avant-garde filmmaker Mark LaPore made with Grand Theft Auto.
Ze lopen en verdwijnen, zoeken de weg en komen samen aan waar ze gestart zijn.
---
They run and disappear, look for new routes and end up at their starting point. Together.
Medvedevs harde documentaire neemt de kijker mee naar Arkhangelsk, een Russisch gebied waar vroeger atoomproeven plaatsvonden. De huidige inwoners speuren de moerassen af op zoek naar zogenaamd ruimteafval om te hergebruiken in hun huizen.
Beijing is een stad in architecturale bloei. Reupke speelt hierop in door beelden te projecteren van stadsarchitectuur waar zowel futuristische als traditionele stijlen elkaar ontmoeten. Een mogelijk toekomstperspectief of een gefantaseerde realiteit?
“Beeld je in hoe jij jouw toekomst ziet, maar praat erover in de tegenwoordige tijd.” Neil Beloufa gaf enkele Malinezen deze opdracht, en portretteerde hun soms bizarre verwachtingen op een gevoelige en hypnotiserende manier. Het resultaat is een fascinerende sciencefiction documentaire.
Een lome warme namiddag in een typische buitenwijk in Florida. Niets doet vermoeden dat de ultieme vernietiging op komst is. Een kortfilm met kosmische capaciteiten.
Diepe passie in een wurggreep door een opeenstapeling van cinematografische hoogtepunten.
In The Close halen twee mannen een afgelegen villa in een bos leeg. Waarom doet er niet toe, wel de emoties die van onder het stof gehaald worden.
Een ijsbreker als een trouwe hond.
Het mysterie van de onzichtbare interplanetaire magnetische velden onthuld. De Space Sciences Laboratories van de NASA vormen het decor; opnames van ruimtewetenschappers, die hun visualisatietechnieken uit de doeken doen, de prikkelende klankband.
Een visioen, samengesteld met gemanipuleerd beeldmateriaal uit de Sovjetversie van The Snow Queen en de blockbuster The Day After Tomorrow (uit 2004).
Wat gebeurt er met plaatsen die gefictionaliseerd worden? Kan de realiteit er nog bestaan? Times Square is zo’n gedroomde filmlocatie. Provost registreert er de dagelijkse realiteit met een verborgen camera en hermonteert de gebeurtenissen tot een spannende thriller.
Fronterismo neemt ons mee naar een desolaat stuk land tussen de VS en Mexico. Een meditatieve sfeerschets vertelt de verhalen van locals, tegen een achtergrond van highways, spooksteden en onzichtbare grenzen.
Een groteske western vaudeville in een serie van 6 korte films. Cowboys is met simpele ‘stick-figures’ en minimalistische achtergronden het perfecte tegengif voor alles wat kitsch en sentimenteel is en becommentarieert gevat de mens.
Martha Colburn knipt en plakt haar animaties aan elkaar, schildert ze en manipuleert found footage. Een scheut donkere humor gemixt met een vleugje punk en alles wat we graag hebben maar taboe is.
Martha Colburn knipt en plakt haar animaties aan elkaar, schildert ze en manipuleert found footage. Een scheut donkere humor gemixt met een vleugje punk en alles wat we graag hebben maar taboe is.
Martha Colburn knipt en plakt haar animaties aan elkaar, schildert ze en manipuleert found footage. Een scheut donkere humor gemixt met een vleugje punk en alles wat we graag hebben maar taboe is.
Martha Colburn knipt en plakt haar animaties aan elkaar, schildert ze en manipuleert found footage. Een scheut donkere humor gemixt met een vleugje punk en alles wat we graag hebben maar taboe is.
Martha Colburn knipt en plakt haar animaties aan elkaar, schildert ze en manipuleert found footage. Een scheut donkere humor gemixt met een vleugje punk en alles wat we graag hebben maar taboe is.
De allereerste volledig geanimeerde film.
Makino Takashi liep stage bij de broers Quay, die tekenden voor een reeks hoogtepunten in animatiefilm. Ze scherpten zijn aandacht voor licht, klank en filmmuziek aan. Het resultaat: een reeks van krachtige abstracte werken waarvan een aantal in samenwerking met Jim O’Rourke... Met een stevige achtergrond in klassieke experimentele film slaagt Takashi erin gevoelig en contemplatief werk te maken.
Licht speelt met water, water speelt met licht.
Makino Takashi liep stage bij de broers Quay, die tekenden voor een reeks hoogtepunten in animatiefilm. Ze scherpten zijn aandacht voor licht, klank en filmmuziek aan. Het resultaat: een reeks van krachtige abstracte werken waarvan een aantal in samenwerking met Jim O’Rourke... Met een stevige achtergrond in klassieke experimentele film slaagt Takashi erin gevoelig en contemplatief werk te maken.
Bomen versmolten in hallucinante abstracte composities.
Makino Takashi liep stage bij de broers Quay, die tekenden voor een reeks hoogtepunten in animatiefilm. Ze scherpten zijn aandacht voor licht, klank en filmmuziek aan. Het resultaat: een reeks van krachtige abstracte werken waarvan een aantal in samenwerking met Jim O’Rourke... Met een stevige achtergrond in klassieke experimentele film slaagt Takashi erin gevoelig en contemplatief werk te maken.
Leven barst uit de duisternis.
Makino Takashi liep stage bij de broers Quay, die tekenden voor een reeks hoogtepunten in animatiefilm. Ze scherpten zijn aandacht voor licht, klank en filmmuziek aan. Het resultaat: een reeks van krachtige abstracte werken waarvan een aantal in samenwerking met Jim O’Rourke... Met een stevige achtergrond in klassieke experimentele film slaagt Takashi erin gevoelig en contemplatief werk te maken.
Pure emotie.
Bruce McClure kruist 4 ronkende 16mm-projectoren, draait aan knoppen, haalt schakelaars over, past lenzen aan, maar creëert bovenal beelden die moeilijk vast te leggen zijn: dansende moiré-patronen, openbloeiende vormen op het scherm en conische uitbarstingen in de ruimte.
Een collectie van nachtelijke opnames gemaakt in Europese hotelkamers. Verhalen die een link leggen tussen persoonlijke ervaringen en het hedendaagse wereldgebeuren in Afganistan, Irak, Palestina,...
Een collectie van nachtelijke opnames gemaakt in Europese hotelkamers. Verhalen die een link leggen tussen persoonlijke ervaringen en het hedendaagse wereldgebeuren in Afganistan, Irak, Palestina,...
Een collectie van nachtelijke opnames gemaakt in Europese hotelkamers. Verhalen die een link leggen tussen persoonlijke ervaringen en het hedendaagse wereldgebeuren in Afganistan, Irak, Palestina,...
Hamas heeft net de Palestijnse verkiezingen gewonnen, en in een hotelkamer in Rotterdam herinnert een reep chocolade de filmmaker eraan dat er belangrijkere dingen gebeuren in de buitenwereld. Precies een jaar later keert hij terug naar dezelfde stad en checkt in bij een heel ander hotel. Pyramids / Skunk is de vijfde aflevering van Smiths Hotel Diaries-serie. Via een reeks video-opnames in hotels in zes verschillende landen documenteert Hotel Diaries zes jaar lang het ‘War on Terror’-tijdperk van Bush en Blair. Ze verbinden de aanhoudende conflicten in Afghanistan, Irak en Israël/Palestina met Smiths persoonlijke reiservaringen. De werken spelen met toeval en samenloop van omstandigheden, en zetten de hotelkamer in als een ‘gevonden’ filmset. Architectuur, inrichting en decoratie worden een middel om Smiths kleine avonturen te koppelen aan grote wereldgebeurtenissen.
Verhuizend van een hotel in Bethlehem naar een ander hotel in Oost-Jeruzalem wordt een filmmaker geconfronteerd met een reeks problemen die te maken hebben met een plafond, een videocamera en de bezetting van Palestina door Israël. Dirty Pictures is het zevende deel van de reeks Hotel Diaries, een verzameling video-opnames die werden gemaakt in hotelkamers en die persoonlijke ervaringen koppelen aan hedendaagse wereldgebeurtenissen.
