Angst en existentiële twijfel beheersen de geest van een geïsoleerde jonge man die uit zijn afzondering probeert te breken en zijn innerlijke conflicten projecteert op zijn Sudanees paspoort.

Jamal volgt het leven van een kameel, waarvan het grootste deel zich afspeelt in een sombere, kleine ruimte — een sesam­ molen. Vastgebonden en geblinddoekt is de kameel veroordeeld om in eindeloze cirkels rond te draaien in de molen, waardoor zijn tijdsbesef vertekend raakt. Shaddad creëert een indringende meditatie over arbeid, uitbuiting en economische vooruitgang en gebruikt het lot van de kameel als metafoor voor de strijd van arbeiders die harde omstandigheden en een slechte behandeling moeten doorstaan. Met zijn beklijvende geluidsontwerp en minimalistische benadering staat Jamal bekend als een van Shaddads meest aangrijpende werken, waarin thema’s van uitbuiting worden verkend die door zijn hele filmografie lopen.

Dead As A Dodo legt de ‘settler colonial’ mythevorming bloot die aan de basis ligt van het populaire verhaal over het uitsterven van de dodo. Door gebruik te maken van archiefmateriaal en de verschijning van de dodo, roept de film een spookachtige resonantie op, die de ruimtes tussen leven en dood opnieuw activeert — ruimtes die door koloniaal geweld zijn omgevormd tot een oefening in waardevorming. Dit werk is geïnspireerd op en gaat in dialoog met de dichtbundel A Theory of Birds van de Palestijns-Amerikaanse dichteres Zaina Alsous.

Wanneer Jafar tijdens een surrealistische tocht door een bos van zijn ziel wordt losgekoppeld, moet hij mentaal ontsnappen aan de brute waarheid van het conflict in zijn thuisland Sudan en aan de gruwel van oorlog en ontheemding, voordat die zijn geest vernietigen. Speelse beelden over een harde realiteit.

The Dislocation of Amber werd gefilmd in de stad Sawakin, vroeger een bloeiende havenstad in Sudan, nu in puin. De geschiedenis ervan is er een van hongersnood en weelde, verwoesting en vooruitgang, rijke handel en verval, en kolonialisme. Shariffe gebruikte symbolen om een gevoel van verlatenheid en vervreemding te accentueren zoals gesuggereerd wordt in de titel. Dit surrealistische meesterwerk van de Sudanese cinema bevat gedichten gezongen door de inmiddels overleden Sudanese zanger Abdel-Aziz Dawoud.