“025 Sunset Red is een soort quasi-autobiografische beschouwing. Een moeilijk waar te nemen blik op vroeger en nu. Herinnering en directheid. Fijngevoeligheid en viriliteit. Het ongrijpbare en het zintuiglijke. Baskenland en Californië. Het is een reeks echo’s van een opvoeding door communistische radicalen. Niet uit nostalgie maar voor het vinden van betekenis en het leren uit het verleden voor het heden. In de film wordt bloed verzameld en vergoten, rode filters bedekken landschappen en beelden van verlangen worden zowel geproduceerd als geobserveerd. De film is een transparante, psychedelische uitstap in het huiselijke en het politieke, en kijkt naar manieren waarop politiek kan uitbarsten, een leven beïnvloedt, een gevoeligheid vormt en inwerkt op een lichaam.” (Laida Lertxundi)
