Deze korte film, genoemd naar het laatste gedicht van Sylvia Plath, gaat over een vrouw die een dochter is, klaargestoomd voor en doodsbang van het patriarchaat. Ze is ook een moeder die haar twee kinderen met zich meesleurt in deze dood-tijdens-het-leven. Edge is de ironie, het verzet van de dichter. En het is het als een mes… hoe ver kunnen deze controleurs gaan met hun instrumenten en bewapening terwijl ze blijven doen alsof onze stukken en gevoelens weer aan elkaar kunnen worden geplakt? Er worden geen illusies gekoesterd over het ‘verzet’ van de vrouw. Toch is binnen dit thema van de vrouw als medisch - en oorlogsproefkonijn de stille schreeuw hoorbaar in verzen van poëzie en gezang. (Sandra Lahire)



