“Georg K. Glaser is een handarbeider en schrijver. Nogal letterlijk. Zijn ochtenden brengt hij door aan zijn schrijftafel, vanaf ’s middags is hij te vinden in zijn werkplaats in de Parijse Maraiswijk. Daar vervaardigt hij kannen, kommen, lampen, vazen en ander metaalwerk. Hij beheerst metaalbewerkingstechnieken die bijna niemand anders vandaag nog kan uitvoeren. Glaser, geboren in 1910 nabij Worms, liep op jonge leeftijd weg van huis en ging reizen. Hij werd in heropvoedingsinstellingen geplaatst en vervoegde de communisten. In 1933 dook hij onder en ontsnapte via Saarland naar Frankrijk. Daar werd hij een genaturaliseerd burger, werkte voor de nationale spoorwegen, werd opgeroepen voor de dienstplicht en kwam al snel in Duits gevangenschap terecht. Jarenlang had hij zich voorgedaan als een Fransman die goed Duits kon spreken. Na een ontsnapping keerde hij terug naar Parijs en ging aan de slag bij Renault. Hij vond het werk aan de lopende band ondraaglijk en onmenselijk. Bijna veertig jaar geleden startte Glaser als ambachtsman en hij uit sindsdien zijn kritiek zowel in zijn denken als in zijn handelen. Hij combineert vakmanschap en het schrijven en wijst op het Franse woord artisan, waarin de lettergreep ‘art’ nog niet gescheiden is van werk.” (Harun Farocki)
