Een vos slaapt onder een berk terwijl een hand het beeld binnenglijdt en zijn flank aanraakt, kort en teder. Het dier roert zich, rekt zich uit en rent dan het bos in. In How to Run a Trotline wordt aanraking een portaal naar wat er speelt tussen lichamen en wat daarna blijft resoneren. Als een eerbetoon aan vaderlijk en queer nalatenschap in het leven en in de kunst, bouwt Elsaesser de film op met montage en correspondentie. Hij put uit de sonische architectuur van Michael Snows Presents (1981) en verweeft beelden uit William E. Jones’ Tearoom (2007) — een film samengesteld uit politiebewakingsbeelden van een openbaar toilet in Mansfield, Ohio, gebruikt om mannen aan te klagen en te veroordelen voor homoseksuele handelingen. Naast Elsaessers eigen beelden landen deze fragmenten als hommage en afstamming — het gevaar van verlangen nog steeds voelbaar. Een diep persoonlijke, archivistische collage film over lichamen, die zich al dan niet misdragen.
