Johnny Panic, het laatste luik uit Lahire’s Plath trilogie, is ook haar langste en meest ambitieuze film. De film komt voort uit en deelt zijn titel met het kortverhaal dat na Plaths dood werd gepubliceerd en gebruikt vrijelijk elementen uit haar bredere oeuvre in een los patchwork van institutionalisering en revolte. Vormgegeven in dromen beweegt Johnny Panic als een weerlicht tussen herinneringen aan familiaal trauma en de vervolging van de Rosenbergs in het New York van de Koude Oorlog en geeft zo vrij spel aan angstvisies en toch ook een ongeëvenaarde waardigheid. (Mariana Sánchez Bueno)
Recently digitized and restored at Elias Querejeta Zine Eskola (San Sebastian), in the context of the research project “Their Past is Always Present”.
