Een hommage aan Julius Eastman (1940–1990), Afro-Amerikaans pianist, componist en homoseksueel — legendarisch om zijn stem en podiumprésence — die in armoede overleed. In 1979 componeerde hij Evil N en Gay Guerrilla voor pianokwartet (uitgevoerd tijdens het Courtisane festival 2014). Deze Joy Boy is een filmversie van een concertperformance waarin zijn muziek en archiefopnames elkaar afwisselen. Het wordt in vier hoofdstukken in beeld gebracht door een zeskoppig transnationaal collectief. Muziek en beeld blijven autonoom: de composities tonen Eastmans vakmanschap, de teksten zijn mentaliteit. Aangevuurd door koloniale en levensgeschiedenis — rauw, radicaal en glashelder — gooit hij de woorden eruit (inclusief het N-woord, voorbij alle mogelijke en noodzakelijke trigger warnings). Hij spuwt ze uit, wordt dan bedachtzaam, stil. De regisseurs komen uit een brede waaier aan theoretische en artistieke domeinen — film, performance en dans; textiel, archief en onderzoek — en delen een complexe, onafhankelijke én collectieve samenwerking; solidair met Eastman en met elkaar. Een film die niet alleen politiek scherp snijdt maar daarbovenop ook mooi is; vooral in het contact tussen lichamen, kleuren en ritmes, en in de choreografie van Gay Guerrilla langs de snelweg: ruimte innemend, dreigend, kwetsbaar, krachtig.
