FILM

“Matthee herwerkt een sequentie uit Douglas Sirks Written on the Wind (1956) waarin een vrouw danst op het ritme van wilde jazz en daarmee de dood van haar vader uitlokt. Eerder dan de straf te aanvaarden waartoe deze vrouw (en de zwarte cultuur die de muziek oproept) zal worden veroordeeld door het patriarchale en racistische narratief, versterkt de filmmaker de subversieve dimensie van deze scène door de affectieve kracht van de soundtrack en het bewegende beeld te intensifiëren via variaties in snelheid en licht- en kleurintensiteit. Matthee onthult het vermogen van zowel het beeld-in-transformatie als het vrouwelijke lichaam om voor even de codes te vervormen en te ontsnappen aan herkenbare betekenissen.” (Maud Jacquin)