Lente-equinox 2024: 20 maart om drie uur, zes minuten en eenentwintig seconden (GMT). Vattetot-sur-Mer, in de regio Pays de Caux in Normandië. Gaza wordt gebombardeerd...
Op 27 februari 2024 ontving ik, net als vele andere filmmakers en kunstenaars, een bericht van Narimane Mari waarin ze me uitnodigde om een filmisch gebaar te maken dat geworteld is in Palestina — iets dat getuigt van wat op de schermen van de geschiedenis wordt uitgewist, wanneer duizenden levens het doelwit zijn van Israëlische luchtaanvallen en het hen verboden wordt om op hun land te leven. Maar hoe kunnen we, van zo ver weg, delen in de angst voor de dood? Hoe kan je vanuit je eigen tuin weerstand bieden aan de grootste rampspoed ter wereld? Ik stelde me een actie voor waarbij ik zo min mogelijk zou bewegen. Ik filmde één minuut per uur, vierentwintig uur lang, op de eerste dag van de lente, zonder de camera ook maar één keer van positie te verplaatsen... Te midden van de wonderbaarlijke lente — waarvan planten, dieren en mensen allemaal genieten — vallen er in de verte bommen die in je hoofd blijven nagalmen. Geen echte stilte, geen rust! (Pierre Creton)
