Januari 2019. Karim Aïnouz besluit om vanuit Marseille de Middellandse Zee over te steken om zijn eerste reis naar Algerije te maken, in de voetsporen van zijn vader en zijn verleden. Vergezeld van zijn camera en de herinnering aan zijn moeder Iracema, die in 2015 overleed, blikt hij terug op de relatie en scheiding van zijn ouders. Hij documenteert dit aan de hand van een gedetailleerd verslag van zijn reisroute, van zijn aankomst in het land tot zijn terugkeer naar Europa, via het Atlasgebergte. Tijdens deze reis wordt de regisseur geconfronteerd met de eerste demonstraties van de Hirak, die een regimewissel in het land eisen, en later zullen leiden tot de val van president Abdelaziz Bouteflika. Zijn registratie van het protest zal uitmonden in Nardjes A., een documentaire die ter plaatse is gefilmd met een iPhone. Ze geeft de geest weer van een jeugd die vastbesloten is een betere toekomst op te bouwen, en zich afvraagt wat het verband is met de onafhankelijkheidsstrijd van vorige generaties. In Marinheiro das Montanhas verweeft Karim Aïnouz heden, verleden en toekomst. Hij reflecteert op de Algerijnse onafhankelijkheidsoorlog, zijn jeugdherinneringen en de contrasten tussen het Kabylia van zijn vader en Fortaleza, de geboorteplaats van de filmmaker en zijn moeder. Een wonderlijke reis door ruimte en tijd, waarin de filmmaker ons uitnodigt om getuige te zijn van de ups en downs van zijn persoonlijke reis — en dit door een ongebruikelijk prisma: de sterke band tussen Algerije en Brazilië twee landen “van liefde, revolutie en mislukking”, aldus Karim Aïnouz. (Eugénie Malinjod)

“For over 50 years I have lived in-between, in the interstice, experiencing the constant indeterminacy of belonging and not belonging. Being Brazilian by provenance and matrilineage, being Algerian by name and happenstance I have always lived somehow in the inter- val of culture, neither here nor there, but in some sense everywhere… This film bridges multiple cultures, all of which are part of me and in some significant sense also alien to me. It reaches outwards while simultaneously looking inwards, making connections that have long existed even if they’ve also long been obscured.”