Mona Hatoum werd geboren als dochter van Palestijnse ouders die in ballingschap in Beiroet leefden. Tijdens een bezoek aan Londen in 1975 kon ze door het uitbreken van de burgeroorlog niet terugkeren naar Libanon. Een van haar vroegste werken, Measures of Distance, is een voor haar atypisch autobiografisch werk waarvoor ze “bewust besloot om zich in het persoonlijke te verdiepen”. Het videowerk is opgebouwd uit beelden van haar moeder onder de douche in het ouderlijk huis in Beiroet. De Arabische tekst, die als een gordijn of sluier over deze beelden is gelegd, vertegenwoordigt de brieven van haar moeder vanuit Beiroet aan de kunstenaar in Londen. De soundtrack bestaat uit een geanimeerd gesprek tussen Hatoum en haar moeder, met daaroverheen Hatoums stem die een Engelse vertaling van de brieven voorleest. Voor Hatoum geeft het werk niet alleen de emotionele intimiteit van de relatie tussen moeder en dochter weer. Het “spreekt ook over ballingschap, ontheemding, desoriëntatie en een enorm gevoel van verlies als gevolg van de scheiding die door de oorlog is veroorzaakt”.
