FILM

Priya bestaat uit een aangehouden blik van bovenaf op een draaiende Khatak danseres. De film werd begraven in allerlei organisch materiaal om het oorspronkelijke beeld aan te tasten in een poging de culturele specificiteit en lineariteit van verhaal, tijd en ruimte te verschuiven. Begrafenisrituelen brengen herinneringen aan het licht. De huid van de film wordt het lichaam van de danser en breekt de tijd op in een duistere, suggestieve en psychologische ruimte.